Marike de Valk

Relatietherapie Nijmegen (Beuningen)

groep mororrijders

Vermijd de midlifecrisis!

“Volgens mij heeft hij een midlifecrisis!`

Deze uitspraak horen we nogal eens in de therapiekamer. En vervolgens wordt de bewering gestaafd met opmerkingen dat hij een motor heeft gekocht, zijn haar heeft geverfd, veel meer op stap gaat met ´de jongens´, een blitse auto wil en als klap op de vuurpijl soms ook nog verliefd is geworden op een andere vrouw, meestal behoorlijk veel jonger dan de eigen partner.

We horen deze opmerking minder vaak over vrouwen, maar dat kan natuurlijk net zo goed.

Midlifecrisis of niet: ontevredenheid of ongelukkig zijn met je leven is een belangrijke oorzaak voor relatieproblemen en specifieker: voor vreemdgaan.

Midlifecrisis

Wat is nu eigenlijk een midlifecrisis? In Wikipedia staat het goed samengevat:

De midlifecrisis is een psychologisch verzamelbegrip voor de psychologische ontwikkelingsfase van mensen tussen de 35 en 50 jaar. Vaak wordt men op deze leeftijd geconfronteerd met zingevingsvraagstukken en wordt men daardoor uit balans gebracht. De term werd geïntroduceerd in 1965 door Elliott Jaques.

Die zingeving, daar gaat het om. In ieder leven komen een aantal fasen voor. In het begin is iedereen bezig met groei en ontwikkeling. de meeste mensen hebben zo hun dromen. Over wat ze willen bereiken of hoe hun leven er later uit zal zien. En zo rond hun 40e hebben de meeste mensen het huisje-boompje-beestje-verhaal redelijk geregeld. Waar de zingeving eerst vooral bestond uit het realiseren van toekomstdromen, is die toekomst nu gerealiseerd. En wat dan? We zijn in het westen niet zo goed in leven in het hier en nu.  We zijn gewend om onze energie op de toekomst te zetten. Dus wat moeten we nu, aan de andere kant van de 40? Als je verleden langzaam maar zeker groter wordt dan je toekomst?

Sleur

Als je dan niet oplet, sluipt het er langzaam in.  Je bent zo druk, dat je ’s avonds geen puf meer hebt om nog iets anders te doen dan neer te ploffen op de bank en een beetje te zappen. Alles in je leven heeft een beetje zijn plek gevonden, alles heeft een ritme, een routine. Alle projecten staan op de rails: het huis is gekocht, de kinderen zijn geboren, de promotie is gemaakt of aan je neus voorbijgegaan, je voelt dat je een dagje ouder wordt en laat op de sportschool steeds vaker verstek gaan. Er zijn geen grote problemen maar dat je nu ontzettend van het leven geniet, kun je ook niet zeggen.

En je partner, ach, die heeft je niet zoveel nieuws meer te vertellen.  “Mijn vrouw was een mooi boek, maar ik heb het uit”, is de dodelijkste opmerking die ik in dit kader ooit gehoord heb.

Dus dan komt die dag dat de vraag zich aandient: is dit het nu? Wil ik zo oud worden? Is dit nu het leven wat ik wil leiden? Leef ik zelf of word ik geleefd?

Dat is dan ook wat mensen die opeens verliefd worden, melden: dat ze eindelijk weer het gevoel hebben dat ze léven, dat ze geraakt worden, dat het bloed weer stroomt, dat het weer ergens over gaat. Niet voor niets worden veel mensen rond deze tijd opeens verliefd op een ander.

Is dit nu later?

Of misschien valt je leven je juist erg tegen. Heb je je uit de naad gewerkt en toch niet voor elkaar gekregen wat je wilde. En voel je je langzaam ouder worden, zonder dat al die dromen waargemaakt worden. Het leven heeft je misschien tegen gezeten.  Je bent wellicht in allerlei reorganisaties terecht gekomen, waardoor  je kansen verdwenen als sneeuw voor de zon. Of je bent je eeuwige liefde kwijtgeraakt aan een ander. Het leven een feest? Een grote middelvinger kan het leven krijgen!

Of misschien heb je al die tijd vooral gezorgd voor anderen. en heb je nu het gevoel:”En nu ben ík aan de beurt!”

Ook in die situaties kun je in een midlifecrisis terecht komen. Stef Bos heeft hier een prachtig lied over gemaakt: “Is dit nu later?”

In al die gevallen heb je het gevoel dat er méér in het leven moet zitten. Je neemt geen genoegen met wat je hebt en gaat – soms bijna obsessief – op zoek naar wat anders. Alles is beter, als het maar de sleur van je huidige bestaan doorbreekt.

Zelfonderzoek

Hoe zit dat bij jou, degene die dit leest? Heb jij nog echt plezier in je leven? Voel je regelmatig bezieling, inspiratie? Word je nog regelmatig geraakt? Kun je je nog verwonderen, echt blij zijn? Kun je genieten, zonder dat daar alcohol bij nodig is? En ben je af en toe ook verdrietig of echt boos? Voel je nog echte emoties of is alles afgevlakt?

Hoe is het met jullie relatie? Stel je nog wel eens ooit geïnteresseerde vragen aan je partner, of  vul je alles voor haar/hem in zonder dat te checken? Hebben jullie nog echte aandacht voor elkaar? Kunnen jullie nog samen lachen?

En hoe is met jullie seksleven? Vrijen jullie nog met elkaar en is dat tot wederzijdse tevredenheid of ´doe je het er maar mee´?
Stimuleren jullie elkaar nog in je persoonlijke ontwikkeling, in ambities?
Zijn jullie nog twee zelfstandige mensen of gaan jullie eindigen als de ingedutte stellen, die Youp van ’t Hek ooit beschreef, op twee dezelfde fietsen met twee dezelfde windjacks?

Het loont de moeite om regelmatig bewust stil te staan bij deze vragen. En de antwoorden eerlijk onder ogen te zien. Als de antwoorden negatief zijn, wordt het hoog tijd om het daar samen over te hebben. Om te gaan ontdekken hoe je die sjeu weer terug kunt brengen in je leven. Vanzelf gaat dat niet, al dacht je dat misschien wel. Een relatie blijft nooit vanzelf goed. Daar moet je blijvend in investeren.

Doe het nu, maak de balans op vóórdat je in die crisis terecht komt. Je doet er jezelf en je partner een groot plezier mee!

______________________________________________________
Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit.
In haar blog (https://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742.

Hier kun je je abonneren op haar blogabonneer.

Vorige

Valentijnsdag 2017

Volgende

Discussie met je partner

14 Comments

  1. marike

    Ben het met je eens dat het een stereotype beeld is. Stereotype beelden ontstaan echter niet voor niets….
    dat neemt niet weg dat ook vrouwen last kunnen hebben van een midlifecrisis en dat ook vrouwen vreemd gaan: elders heb ik al vermeld dat ze daarin momenteel voor mannen niet meer onderdoen.

  2. angel

    Ik ben de jongere vrouw die een relatie is aangegaan met een oudere man.

    Ik meen uit ervaring te spreken dat het niet altijd over midlifecrisis gaat.

    De ex- vrouw in ons geval kon niet communiceren.

    Wij zijn ondertussen al 6 jaar gehuwd en hebben ook onze lessen te leren.

    Groetjes,
    Angel

    • Marike

      Beste Angel,

      Uiteraard zal niet elke oudere man, die een jongere vrouw kiest, dat doen vanuit een midlifecrisis. Dat heb ik niet bedoeld.
      Overigens zijn communicatieproblemen bijna altijd het gevolg van een interactie tussen beíde partners. De dynamiek tussen hen werkt dan niet goed.

  3. E

    Wat doe je als je man al weg is vanwege zijn midlifecrisis?
    In 1 keer zn spullen gepakt en weg.
    Wat kan je nog dan nog doen?

    • Marike

      Hallo E,

      Je kunt altijd proberen contact met hem te zoeken. Misschien is er bij hem geen enkele ruimte voor herstel. Maar een goede afronding is voor beide partijen belangrijk.

  4. Sabina

    Ik zit in een relatie van 11jaar die nu stuk lijkt te lopen, omdat mijn partner verliefd is (2jaar ben ik achter gekomen) op een jongedame in een ander land van 27jaar.. hij wilt zijn gezin niet kwijt, maar wilt het contact met deze jongedame ook niet opgeven.. hoe zouden wij geholpen kunnen worden

    • Marike

      Hallo Sabina,

      Om te beginnen is het belangrijk om met elkaar te praten over wat hij vindt bij deze jongedame. Wat biedt deze relatie hem? Waaruit bestaat die relatie? Pijnlijk misschien voor jou om te horen. Maar wel belangrijk, omdat het je veel informatie kan geven over je partner en wellicht ook over wat hij mist in zijn leven. Een verliefdheid op een ander hoeft niet het einde van een relatie te betekenen. ik heb hier al veel over geschreven. Kijk maar eens in de categorie: verliefd op een ander: https://www.relatietherapie-nijmegen.nl/blog/category/verliefd-op-een-ander/

  5. wij hadden ook al veel uitgestippeld
    maar door verschillende omstandigheden niet volbracht /uitgekomen
    nu gaat een leven natuurlijk niet altijd over rozen
    dus ons leven zijn met pieken en dalen gebeurd
    nu is mijn man aan een open hart operatie geholpen .
    maar hij is niet meer de zelfde als voor de operatie ,ik vind het moeilijk te verwoorden omdat ik geen prater ben en niet echt kan communiceren
    en als er met moeilijke woorden wordt gesproken ik meteen dichtklap
    er was gezegd dat hij na de operatie anders kon reageren .maar nu duurt het al een jaar ik dacht dat ik geduld heb gehad ik geef altijd een kus als ik weg ga of voor het slapen gaan maar hij heeft me nu al een jaar niet aangeraakt ,ik heb daar wat van gezegd en dan krijg ik als antwoord je moet mijn liefde verdienen .en daar heeft hij mij zo mee gekwetst tot aan mijn ziel toe (ik ben toch geen koopwaar) ik red het in mijn eentje op deze manier niet meer / hij zegt ik heb nu alles al opgegeven om het jou naar de zin te maken ,alleen ik zie dat niet zo in . hij doet op dit moment wel wat ik vraag of nodig is maar alleen wanneer het hem uitkomt en als hij er zin in heeft
    alles moet ik er uit trekken hij zegt niks uit zichzelf . en hij vind dingen verzwijgen niet erg ,maar ik vind dat een vorm van een leugen . dus ik weet het even niet meer wat ik nu nog kan doen /ik hou nog steeds heel veel van hem .

    • Marike

      hallo,

      Een hartoperatie is niet niks en kan mensen behoorlijk angstig maken. Ook komt hartfalen nogal eens voor in combinatie met burnout of depressieve klachten. Op basis van jouw verhaal zou ik jullie adviseren om eerst contact op te nemen met een maatschappelijk werker of psycholoog van de afdeling cardiologie. Ik zou als ik jou was, zeker een keer vragen om mee te mogen, zodat de behandelaar ook jouw verhaal hoort. Succes!

  6. Twan

    Hallo
    Mijn vrouw is al vertrokken met een midlifecrisis die gaande is op het moment wij zijn 22jr bij elkaar geweest waarvan bijna 15 getrouwd helaas niet gehaald sinds 5 juli gescheiden ze wil niet oud worden met mij en haar gevoel voormij is weg zegt ze
    Ik ben er nog steeds kapot van weet niet goed hoe nu verder wij hebben twee kinderen 1 va 12 en 1 van 14 jr
    Zij begrijpen er ook niks van mama is heel erg veranderd zeggen ze ze laat de kinderen links liggen terwijl dit voorheen niet zo was
    Iedreen zegt dat ik haar met rust met laten maar ze maakt alles stuk en wil zeker niet aannemen dat ze in een midlifecrisis zit
    Hoe kan ik hier mee omgaan wat is het advies om erger te voorkomen

    • Marike

      Hallo Twan

      dat is lastig om zo even te zeggen. Ik hoor natuurlijk alleen maar jouw kant van het verhaal. Het belangrijkste lijkt me een open gesprek waarin jij niet met beschuldigingen komt, maar haar vraagt met je te delen wat ze allemaal doormaakt. En als ze dat niet met jou wil, dat je haar dan vraagt om met iemand anders te gaan praten, om te beginnen met de huisarts. Vraag haar om dta te doen omwille van zichzelf en omwille van de kinderen. Succes!

  7. Wanhopig

    Mijn man heeft mij een aantal weken geleden verlaten voor zijn vriendin. Hij komt af en toe nog thuis omdat hij de kinderen graag wil zien. Hij geeft aan dat hij absoluut niet gelukkig is zo. Het leven hoeft van hem eigenlijk niet meer. Als ik vraag of hij wel een twijfelt aan zijn keuze zegt hij ja. Maar ja hij heeft het ook nog leuk met haar. Hij is zo depressief. En dat verteld hij alleen aan mij. Zijn nieuwe vriendin weet niks over deze situatie en weet ook niet dat hij twijfelt. Ik wil het liefs mijn partner terug. Wat kan ik het beste doen.

    • Marike

      Zoals jij het beschrijft lijkt je man het niet goed meer te weten. Ik weet niet of dat voortkomt uit ene midlifecrisis. Het ingewikkelde lijkt me voor hem dat er geen ideale keuze meer is: wat hij ook kiest, hij zal altijd iemand verliezen en altijd iemand pijn doen. En dat is niet eenvoudig. Ik zou hem dringend vragen om psychologische hulp te gaan zoeken bij een relatietherapeut, die mensen ook apart spreekt.

Geef een reactie

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén