Relatietherapie Nijmegen (Beuningen)

man en vrouw met de rug naar elkaar toe

Boze ex blijven?

Vorige week schreef ik over het voorkomen c.q. hebben van een boze ex in de post: Je leven lang een boze ex? Deze week wil ik de aandacht richten op de vraag: wil je een boze ex blijven? Voor de duidelijkheid handhaaf ik de verdeling: de boze ex is in deze post een vrouw. In de praktijk kan een boze ex dus net zo goed een man zijn. En ook nu heb ik het over exen die boos zijn omdat ze verlaten zijn door hun partner.

De meeste boze exen die ik spreek hebben zelf ook erg veel last van hun boosheid. Nu is boosheid überhaupt niet een gemoedsstemming, waar mensen graag in verkeren. Maar… boosheid voelt vaak wel beter dan verdriet of onmacht.

Boosheid ontstaat wanneer mensen over je grenzen gaan; het is een onmiddellijke fysieke reactie: je haren gaan recht overeind staan, je hartslag schiet omhoog, alles in jou komt in verzet. De shot adrenaline, die je lijf in zo’n situatie maakt, is verantwoordelijk voor dit alles.

Dus het is logisch dat je boos wordt. Het is echter minder gezond om boos te blijven. Vooral niet voor jezelf. Langdurige boosheid kan namelijk uiteindelijk veel last bezorgen. Zowel aan jouzelf maar ook aan eventuele kinderen. En aan je omgeving. Niemand gaat graag om met een voortdurend boze man of vrouw.

Boosheid loslaten is echter moeilijk. Ik heb er ook al over geschreven in de serie over verraad en vergeving.

Onderzoek de boosheid

Om van je boosheid af te komen is het belangrijk om eerst die boosheid te onderzoeken. De eerste vraag daarvoor luidt: waarmee is je partner nu precies over je grens gegaan? Wat is nu de kern van zijn gedrag, die jou zo boos maakt?

De details verschillen eindeloos maar in grote lijnen komt het altijd op hetzelfde neer:

1. misschien heb je het gevoel dat er iets door je strot wordt gedouwd: je partner heeft eenzijdig gekozen te vertrekken en jij hebt het maar te slikken. Er is geen mogelijkheid meer om samen te overleggen hoe met de situatie om te gaan, geen ruimte om samen een proces door te maken. En dus  zie jij geen kans om zelf een keuze te maken; de relatie houdt opeens op. Je leven wordt op z’n kop gezet en je kunt er niets tegen doen.

2. misschien heb je een sterk gevoel van onrechtvaardigheid:  je voelt je verraden, pootje gehaakt.  Dat kan zijn doordat een gezamenlijke afspraak is geschonden:”We zouden het elkaar meteen vertellen als we verliefd werden op een ander en nou blijkt hij al een heel tijd stiekem iets met haar te hebben!”

Je kunt je ook verraden voelen door het achterhouden van informatie: “Hij zegt nu dat het al jaren niet goed zat tussen ons. Maar hoe moet ik dat weten als hij dat nooit verteld heeft?  Waarom wou hij er niet meer aan werken? We hadden toch nog relatietherapie kunnen proberen? Hij gaf het gewoon zomaar op!  15  jaar relatie stelde opeens niets meer voor. Ik werd gewoon bij het grof vuil gezet! ”

Het is dus belangrijk om je boosheid te onderzoeken. Pas als je precies weet waar de angel zit, kun je hem eruit halen.

2. Onderzoek eerlijk je relatie en ieders aandeel

De tweede stap is om te proberen  de situatie  te begrijpen en ieders aandeel te zien. Dus ook jouw eigen aandeel. En het  is daarbij belangrijk – hoe moeilijk ook – goed te kijken en te luisteren naar je partner: wat zegt hij over jouw aandeel? Heeft hij iets gemist bij jou? Heeft hij misschien meer moeite gehad met bepaald gedrag van jou dan jij in de gaten had? Waarom precies heeft hij zo’n ingrijpende keuze gemaakt?

En wat heeft hem ervan weerhouden om eerder met jou te overleggen? Of heeft hij dat wel gedaan en heb jij dat niet serieus genoeg genomen?
Of kun je, als je heel eerlijk bent t.o.v. jezelf, wel begrijpen dat hij een proces met jou niet aandurfde? Ben jij misschien zo’n heftige dame dat hij alleen bij zijn eigen keuze kon blijven door zo rigoureus de stekker er uit te trekken?

Interactie

Meestal ligt de oorzaak in de interactie: jullie manier van reageren op elkaar.
Misschien hadden jullie beiden moeite met differentiëren (=jezelf blijven in contact met de ander). Wellicht was het zijn oplossing om zich terug te trekken en de jouwe om jezelf met extra kracht neer te zetten.

Of differentieerden jullie beiden door je terug te trekken en was het resultaat, dat jullie al jaren langs elkaar heen leefden.

Het zou best eens kunnen dat het eigenlijk toeval is, dat hij de eerste is die verliefd wordt op een ander. Misschien had jou net zo goed hetzelfde kunnen overkomen. Of misschien ben je ook al eens verliefd geweest op een ander, maar heb jij gekozen om daar niets mee te doen.

Of lag het bij jullie nog anders? Hoe het ook zij: probeer te begrijpen wat je partner ertoe gedreven heeft om déze keus te maken. Ga niet voor het te gemakkelijke antwoord, ga op zoek naar de meest eerlijke antwoorden en houd jezelf daar niet bij buiten schot. Als je bereid bent tot dit onderzoek, is je partner misschien daar ook toe bereid. Zo niet, doe het dan voor jezelf.

3. Maak alsnog je eigen keuze.

Als je dat onderzoek gedaan hebt en de hele situatie ligt op tafel, maak dan alsnog je eigen keuze. Ook al heb je geen invloed meer op de situatie: welke keuze maak jij? Zou jij zelf nu, op dit moment, alsnog door willen gaan met de relatie? Of zou je, nu je alles overziet, zelf ook niet meer verder willen? Of in ieder geval niet zoals het was? En waarom wel/niet? Met welke keuze blijf je het meest trouw aan jezelf en zorg je het beste voor jezelf?

Maak een eerlijke keuze. Een keuze als: ”Nee, nu hoef ik hem natuurlijk niet meer” klinkt niet als een keuze maar als een boze reactie. Een goede keuze kun je voelen in je lijf: een goede keuze geeft rust. Soms gaat dat gepaard met verdriet: afscheid nemen van een relatie doet pijn. Daar moet je om rouwen.

Het maken van een eigen keuze geeft je de regie over je eigen leven terug. Ook al draai je daarmee de keuze van je partner niet terug.  Het geeft jou jezelf terug:  jij hebt de tijd genomen om je eigen keuze te maken en jij weet wat jouw keuze is en waar jij achter staat. Los van de uitkomst.

Daarmee kun je het grootste deel van je woede loslaten. Namelijk de woede over het feit je niet je eigen keuze hebt kunnen maken.

Rouwverwerking

De keuze die ik boze exen zie maken, zijn verschillend. Sommigen zien in, dat ze al die tijd hebben geleefd met een beeld van hoe hun partner zou kunnen wórden. Ze hebben jarenlang kritiek op hem gehad in de hoop dat hij zou veranderen. Ze hebben dus eigenlijk jarenlang niet geleefd met hoe de partner feitelijk was, maar hoe hij zou kunnen zijn…

Anderen zien de gebreken, maar hadden het heel graag nog geprobeerd. Hadden samen de uitdaging aan willen gaan om er – met de nieuwe kennis en inzichten – alsnog wat van te maken. Als de partner dat niet meer ziet zitten, is daar soms begrip voor: soms kan de klok niet meer teruggedraaid worden. Het leven is inmiddels doorgegaan en er is teveel stuk gemaakt.

En soms verschillen exen daarover van inzicht.

Hoe de situatie ook ontstaan is: het opbreken van een relatie levert altijd rouw op. Oók bij de partner die de keuze heeft gemaakt om te vertrekken. Rouw over het gemis, over het verlies van een ideaal.

En het is belangrijk om tijd en ruimte te maken voor die rouw. Rouw is diep, intens gevoeld verdriet. Rouw is ook onmacht: je kunt er niets meer aan doen. Net als bij wanneer een dierbaar iemand overleden is.

De boosheid loslaten

Het is niet eenvoudig om die rouw toe te laten. Om de onmacht en de pijn te doorleven. Veel mensen vermijden dat. Ze worden liever boos dan dat verdriet te moeten voelen. Daarom blijven veel exen boos: ze vermijden de realiteit. Zolang ze boos zijn, kunnen ze nog vechten.

Realiseer je dat je dat niet verder helpt. Boosheid kan je leven echt vergallen. Misschien krijg je er wel een sterk gevoel door, maar je bent nooit meer blij. Je wordt nooit meer zacht, je verhardt. Op een gegeven moment moet je besluiten om je boosheid los te laten. Niet zozeer om je ex een plezier te doen, maar omdat je jezelf én je omgeving – en vooral eventuele kinderen! – ermee vergiftigt.

Lees ook: Verraad en vergeving;  Je partner vergeven na verraad;  Boosheid loslaten. 

______________________________________________________

Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit.
In haar blog (https://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742.

Hier kun je je gratis abonneren op haar blogabonneer.

Vorige

Je leven lang een boze ex?

Volgende

Relatiecrisis

  1. Belinda

    Boosheid is vreselijk, 3 maanden geleden ben ik er achter gekomen dat mijn man een relatie heeft met mijn beste vriendin, ik voelde het al maanden, maar werd steeds. Voor gek versleten, “ ik zag spoken” het eas mijn eigen onzekerheid, want ze zouden nooit zoiets doen, totdat op een avond mijn intuïtie me door elkaar schudde, en ik echt voelde dat hij bij haar was, toen ben ik er heen gegaan en heb ze betrapt, “ caught in the act” zeg maat… ik ging kapot .. en t erge is , ze zijn nu samen.. ik heb van haar niks meer gehoord , moet wel steeds met mijn ex dealen omdat we 3 kinderen hebben, waar hij door allerlij afspraakjes mrt haar weinig tijd voor heeft, en wij ons steeds moeten aanpassen aan “ zijn schema” ik wil graag verder, maar heb zoveel boosheid en verdriet , dat ik soms wel eens gedachten henb , om vooral haar iets aan te doen, heb er zoveel moeite mee dat ik na 25 jaar zo aan de kant wordt gezet , en zij eigenlijk mijn plaats in neemt,, ik heb 3 maanden niets kunnen eten, nu gelukkig wel weer, mast rook en drink teveel, wie heeft advies?

  2. Piet

    “Niet zozeer om je ex een plezier te doen, maar omdat je jezelf én je omgeving – en vooral eventuele kinderen! – ermee vergiftigt.”
    Dat is heel treffend gezegd. Ik ben inmiddels zo’n 14 jaar gescheiden en mijn ex is nog steeds boos. Zij richt die boosheid op mijn huidige vrouw en mijn zusters. De boosheid komt voort uit het feit dat zij geen contact meer heeft met onze zoon. Die relatie heeft zij zelf gesloopt, maar nu krijgen anderen de schuld. Zij spuit haar ongenoegen via een blog, die niemand leest, behalve mijn zoon en waarschijnlijk mijn dochter.
    Ik weet niet wat ik kan doen om haar te stoppen. Ik kan niet met haar praten, ze is niet voor reden vatbaar. Ik begrijp niet wat ze denkt te bereiken, ik zie het als een zieke manier van aandacht vragen.
    Graag zou ik uw mening hierover horen.
    Vriendelijke groet,
    Piet

    • Marike

      Hallo Piet,
      Ik kan daar weinig over zeggen, omdat ik niet weet hoe jullie scheiding verlopen is. Wellicht is je ex nooit gezien in de aanleiding voor haar boosheid. Misschien had ze aanvankelijk goede redenen om boos te zijn. Misschien heb je haar nooit erkenning gegeven voor wat ze wél voor je was. ik weet het niet want daar gaat je verhaal niet over. Als iets daarvan waar is, zou je daar nog iets aan kunnen doen. Verder is het natuurlijk heel jammer dat ze zelf die boosheid zo laat bestaan. Boosheid kan op een gegeven moment de motor worden waarop je leeft. Boosheid genereert energie. Dat lijkt voor haar zo te werken. Het klinkt alsof ze niet bereid is om die boosheid op te geven. Je kunt haar vragen wat er voor haar nodig zou zijn om de boosheid los te kunnen laten. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén