Marike de Valk

Relatietherapie Nijmegen (Beuningen)

Maand: april 2011

Sprookjeshuwelijk

Binnenkort krijgen we weer een Royal Wedding. Wordt het huwelijk van prins William en Kate Middleton een sprookjeshuwelijk? En hoe ziet een sprookjeshuwelijk er dan uit?

The Royal Wedding

Gisteren belde een collega-relatietherapeut me. Ze was gebeld door RTL  (ik geloof radio) of ze als relatietherapeut commentaar wou geven op het aanstaande huwelijk van prins William en Kate Middleton. En of ze iets kon zeggen over het feit dat hun relatie een paar jaar geleden kort verbroken was. En of ze als relatietherapeut tips kon geven om je relatie goed te houden. Ze had mijn naam doorgegeven, omdat ze weet dat ik wel vaker interviews en lezingen geef over relatietherapie.

Ik ben niet meer gebeld door RTL, maar wel eens even gaan rondkijken op Google.  Zoals te verwachten is de Royal Wedding – overal afgekort als RW – een hype. En ik betrapte mezelf op de gedachte dat ik volgende week vrijdag misschien wel even de tv aanzet…

Want zo’n prinselijk huwelijk appelleert ook bij mij – heel even maar, hoor!  🙂 – aan het aloude verlangen naar een sprookjeshuwelijk.

Sprookjeshuwelijk

fairy-tale-1788209

Een sprookjeshuwelijk, wie wil dat nu niet? Een huwelijk dat aan al je romantische verwachtingen voldoet: je voelt je nooit meer alleen, je kunt altijd bij je partner terecht, je bent eindelijk ”thuis”, je wordt volledig geaccepteerd zoals je bent, je kunt bij hem of haar altijd jezelf zijn, hij/zij draagt jou op handen, je kunt je volledig aan hem/haar overgeven, je taalt niet meer naar andere mannen of vrouwen, iedere dag is er een verrassing van tedere briefjes op je hoofdkussen tot  een spannend sms-je etc. etc.

En ja, een goede relatie biedt dit alles. Ik ben geen cynicus, ik geloof in relaties. Dus ik durf met de hand op mijn hart te zeggen dat een goede relatie dit alles kan bieden. Alleen niet ”altijd”!

Realiteitszin

Lang niet altijd, zelfs. Soms kun je je juist in een relatie eenzamer voelen dan wanneer je alleen zou zijn. Want op de bank zitten met een partner, die ”dicht” is en jou buitensluit, kan erg eenzaam voelen.

Natuurlijk weten we dat. En toch is er dat verlangen naar dat romantische sprookjeshuwelijk. En dat is jammer. Want een relatie zou meer kans van slagen hebben als beide partners  van het begin af aan enige realiteitszin bezitten over wat wel en niet haalbaar is in een relatie. Socioloog Gottman heeft veel onderzoek gedaan naar relaties. Hij zegt: “Alle stellen hebben zo hun issues, die altijd issues zullen blijven, zelfs met veel relatietherapie. Alleen kunnen ze wel leren om beter met die issues om te gaan.”

Voortdurend samen één zijn?

En verder zouden mensen wat mij betreft meer moeten wéten over relaties. Het grootste probleem vind ik dat veel mensen het beeld hebben dat je de hele tijd voor een ”samen”, voor een twee-eenheid moet gaan. Dat een voortdurende versmelting – of confluentie, zoals we dat in de Gestalttherapie noemen – het hoogste goed is, wat je kunt bereiken.

Er is niets mis met versmelting; dat kan heerlijk zijn. Maar elke versmelting heeft een beperkte houdbaarheidsdatum. Als de versmelting te lang duurt, als je te lang met z’n tweeën alleen maar op elkaar gericht bent, gaat er iets mis. Je raakt je eigenheid kwijt. Er is geen aantrekkingskracht meer, want om aangetrokken te kunnen worden, is er afstand nodig. Anders valt er niets ”aan te trekken”.

Als je te lang een ”samen” bent, wordt het saai. Er is geen dynamiek meer mogelijk, waardoor de seksualiteit verdwijnt. Je hebt elkaar niets meer te bieden, want je weet en voelt alles al van elkaar en je maakt alles samen mee. Je wordt ”één pot nat”. Zoals mijn tante tegen haar man, mijn oom, zei:”Papa, doe de jas uut, ik heb ‘t warm”.

Lesbische stellen kennen dit vaak goed; het verdwijnen van de seksualiteit wordt bij hen de ‘beddendood’ genoemd. Maar bij heterostellen komt dit net zo goed voor.

Een sprookjeshuwelijk bestaat dus niet uit een romantisch ”alles altijd samen doen”. Integendeel.

Autonomie en verbinding

Versmelting is prima, mits het afgewisseld wordt met dingen voor en op jezelf doen. Regelmatig even los van elkaar. Er even uit met je eigen vrienden of vriendinnen, of even alleen. Jezelf regelmatig even ”her-ijken” op je eigen bronnen, je eigen bodem.

Als je echter teveel op jezelf gaat, teveel gaat voor je eigen autonomie, dan verlies je juist weer de verbinding. Ik las ergens dat de relatiebreuk tussen William en Kate te maken zou hebben met het feit dat hij te weinig aandacht voor haar had. Een veelgehoorde klacht in relaties waarbij ofwel het sociale leven ofwel het werk een zo grote tol eist, dat je aan elkaar niet meer toekomt.

Mannen kiezen vaak eerder voor autonomie, dus bij mannenstellen is het gevaar van tevéél autonomie groter. Ik hoorde ooit van een homoman de uitspraak dat veel mannenkoppels die hij kende, alleen nog maar het huis en de hypotheek deelden…

Dus je moet ook niet doorschieten in de pool van de autonomie.

Dialoog i.p.v. discussie

Zowel versmelting als autonomie moeten dus afgewisseld worden met andere vormen van contact met je partner, waarin de verschillen tussen beiden duidelijk aanwezig zijn. Je kunt dan juist de verbinding maken door elkaar te accepteren in die verschillen en ze samen te onderzoeken. Je kunt daarbij denken aan overleg over praktische zaken en intieme dialogen over ingrijpende, persoonlijke thema’s.

Let op: dialoog, geen discussie. Dialoog betekent dat het gesprek heen en weer gaat tussen twee gelijkwaardige partners. Het doel van een dialoog is dat je elkaar begrijpt. Wat niet hetzelfde hoeft te zijn als het met elkaar eens zijn! Bij een discussie is het doel om de ander te overtuigen van jouw mening. Dan accepteer je per definitie de verschillen niet.

Ongelijktijdig

En dan is er ook nog de afwisseling nodig tussen verbale en non-verbale communicatie en tussen geestelijke en fysieke intimiteit/seksualiteit.

Heel wat verschillende vormen dus. Dat maakt meteen duidelijk dat het onmogelijk is dat beide partners altijd op hetzelfde moment  behoefte hebben aan dezelfde vorm van contact of op zichzelf zijn. En die ongelijktijdigheid van behoeften levert vaak de conflicten op. Het veelgehoorde: ”Jij wil ook nooit vrijen” bijvoorbeeld is altijd ergens begonnen met: ”Jij wilt niet vrijen als ik er zin in heb”.

Omgaan met de verschillen tussen beiden en met de ongelijktijdigheid van verlangens is m.i. de grootste opgave van elke relatie. Als dat lukt, dan krijg je de meest haalbare versie van een ”sprookjeshuwelijk’ en leef je met je partner ”nog lang en gelukkig”….

 

 

______________________________________________________

Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit. In haar blog (https://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742. Hier kun je je gratis abonneren op haar blog: abonneer op blog.

 

dichte deur

Mijn gevoel is weg

Vaak krijgen we stellen waarbij één van de partners zegt:” Mijn gevoel is weg. Ik hou niet meer van je. Ik zou willen dat het anders was, maar het is gewoon op.”
Kan dat? Kan de liefde tussen twee mensen overgaan?
Vanuit mijn ervaring als relatietherapeut geloof ik niet dat liefde ”op” kan raken. Wel kan een mens zo diep gekwetst raken of zichzelf zo kwijt raken in zijn/haar relatie, of zo uitgeput zijn, dat z/hij zich afsluit uit zelfbescherming.

Op slot

Je kunt zo op slot zitten dat je partner je echt niet meer kan schelen. Dat kan zo lang duren dat je al lang niet meer weet wanneer je ooit op slot bent gegaan en ervan overtuigd bent dat je nooit meer van je partner zult houden.
Vreemdgaan van je partner kan zo’n effect hebben, maar ook allerlei kleinere situaties waarin je je vernederd, gekwetst, verraden, in de steek gelaten of buitengesloten voelt. Het kan gebeuren door een eenmalige gebeurtenis of er langzamerhand insluipen.
Excuses van de partner, hoe echt gemeend ook, zijn meestal niet afdoende. Wat nodig is, is een diepgaand zelfonderzoek van beide partners naar onderliggende oorzaken van dit gedrag. Het is nodig dat elk zijn ”’schaduwkanten”, zijn minder leuke eigenschappen, onder ogen ziet en aan zichzelf en aan de partner toegeeft.
Als je dat doet, kun je tal van zaken ontdekken. Bv dat je gedrag niet per ongeluk was, maar dat je onbewust geen zin had om rekening met je partner te houden, dat je hem/haar gewoon even ge- ”deleted” hebt.

Vermijden

Je kunt ontdekken dat je de confrontatie niet echt bent aangegaan, omdat je bang was voor je eigen boosheid en er in ieder geval voor wou zorgen dat jou niets te verwijten viel. Je vond het onbewust belangrijker om het lieve meisje of de correcte partner te blijven.
Of je kunt ontdekken dat je eigenlijk ontzettend boos was, maar dat je dat kinderachtig vond van jezelf en daarom je boosheid had onderdrukt. En dat vervolgens die boosheid stiekem in allerlei kleine pesterijtjes of scherpe opmerkingen naar buiten kwam.

Zo zijn er tal van onderliggende beweegredenen te ontdekken, die vaak niet eenvoudig zijn om aan jezelf toe te geven en dus al helemaal niet aan je partner. Je eergevoel is vaak in het geding, en ook schaamte over jezelf. En bovendien: waarom zou jij als eerste je hoofd buigen? Je partner is immers ook geen lieverdje…
Toch zien we vaak dat juist deze ontdekkingen en de bereidheid daartoe de deuren weer openen en partners helpen om elkaar weer te gaan bereiken. En dan blijkt het gevoel uiteindelijk vaak weer terug te komen. Zij het na lange tijd, aarzelend en stapje voor stapje.

Te close

Ook kan het zijn dat je samen té close bent geweest en dat je het daardoor benauwd hebt gekregen. Het lijkt wel alsof jullie een Siamese tweeling zijn geworden. Je hebt het gevoel dat je jezelf niet meer kunt zijn in je relatie. In feite zijn jullie dan te lang blijven steken in één fase van de contactcirkel, die wij confluentie (= samenvloeien) noemen. Die fase is in het begin heel prettig, maar kan op den duur zorgen voor benauwdheid en sleur. Maar het kan ook zorgen voor een continue aanpassing van de één aan de ander,  om dat samen maar in stand te houden. Dan is er heel hard ”differentiatie” nodig. Je kunt op mijn andere site onder visie op relatietherapie meer lezen over deze contactcirkel. En in mijn blog over een boze ex kun je meer lezen over differentiatie.

Mijn gevoel is weg

Misschien loop je al lang rond met het minder wordende gevoel en ben je er in je eentje mee aan het knokken. Ik kan je alleen maar adviseren: doe dat niet! Loop er niet in je eentje mee rond, maar vertel het aan je partner, zo gauw je het merkt. Dan kunnen jullie tenminste sámen dat proces doormaken en groeien in de relatie. Want dat is dan wat er wellicht nodig is: samen doorgroeien naar de volgende fase in jullie relatie.

Overigens kunnen er natuurlijk ook nog andere oorzaken een rol spelen in het besef: Mijn gevoel is weg. Maar ook dan zou ik zeggen: vertel het en ga samen op onderzoek uit. En doe dat bijtijds voordat je jezelf zó hebt afgesloten dat er geen weg terug meer is. Lees daarover mijn blog over: Kan mijn gevoel terugkomen?

______________________________________________________
Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit.
In haar blog (https://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742.

Hier kun je je gratis abonneren op haar blogabonneer.

Drei

Vorige week de film ”Drei” gezien: een mooie en tegelijk  grappige film van regisseur Tom Tykwer over een driehoeksverhouding.

In een interview vertelt Tykwer over zijn visie op driehoeksverhoudingen:

drei_adam-devid-striesow-und-simon-sebastian-schipper”Simon en Hanna vallen allebei voor Adam, maar ze blijven ook van elkaar houden. Veel traditionele verhalen vereisen dat er dan een knoop doorgehakt moet worden, maar dat is hier geen optie. drei_simon-sebastian-schipper-und-hanna-sophie-rois_2Simon en Hanna willen elkaar namelijk ook niet kwijt. Dat maakt het ingewikkeld, al klinkt het nog zo simpel. Er lijken weinig voordelen te zitten aan veel partners hebben. De hele maatschappij is ingericht op een relatie tussen twee personen. Als er niet zoveel obstakels waren, hadden meer mensen voor een relatie zoals in Drei gekozen. Dat zou veel natuurlijker zijn. Je kunt heel lang van iemand houden, maar er kunnen onvervulde verlangens blijven. Ik zeg niet dat ik zo leef, maar rationeel bezien past een relatie met één enkele persoon niet bij onze emotionele complexiteit.”

Nadenken over een driehoeksverhouding.

Tywker houdt van films waarin vaste regels worden losgelaten, maar dan zo dat mensen zich er nog wel in kunnen herkennen. Dat is boeiend en geeft stof tot nadenken. De herkenbaarheid kont tot stand omdat ook de hoofdpersonen zelf in verwarring blijken: de situatie lijkt hen eerder te overkomen dan een duidelijke keus te zijn.

De film is komisch en leuk om samen naar te gaan kijken. En wellicht een mooie aanleiding om daarna met je partner het wel en wee in je eigen relatie weer eens aan de orde te stellen….

Monogamie

Er zijn veel vragen te stellen over monogamie. Bijvoorbeeld:  Klopt de moraal over monogamie wel met het feitelijke gedrag van de huidige hetero-Nederlander? Zijn hetero’s toe aan een nieuwe moraal m.b.t. relaties? In de homowereld is het vrijen met (ook) anderen dan je vaste partner minder taboe. Wat voor effect heeft dat op relaties? Zou het aantal scheidingen teruggedrongen worden als we toleranter zouden staan t.o.v. seksuele contacten met een derde?

Kortom, over de stelling van Tywker, dat de mens niet geschapen is voor een relatie met maar één persoon, valt nog veel te zeggen en na te denken.

______________________________________________________

Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit. In haar blog (http://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742. Hier kun je je gratis abonneren op haar blog: abonneer op blog.

 

Veldhuis en Kemper in: Dan maar niet gelukkig. Foto: Ester Gebuis.

Veldhuis en Kemper

Het was een cultureel weekje: eerst naar de film Drei – klik hier – en gisteravond naar de nieuwe show van Veldhuis en Kemper:” Dan maar niet gelukkig”.

Gezin met jonge kinderen

De show sluit naadloos aan bij de vorige, die getiteld was:”We moeten praten” en die we aan heel wat cliënten hebben aangeraden. Ook deze show kunnen we weer aanraden, ditmaal vooral aan jonge stellen met kleine kinderen, waarvan we er talloze in onze praktijk hebben. Van beide shows zijn ook dvd’s te krijgen.

In hilarische scenes geven ze een uitvergroot beeld van de werkelijkheid van een hedendaags gezin met jonge kinderen. ”De baby kwam… en ik nooit meer”, zingt Veldhuis verongelijkt. Een klacht die we van veel jonge vaders horen en die ook door allerlei onderzoek, (zie relatieblog.com; het recente onderzoek van care.com en verwijzingen in het blad Psychologie in hun dossier over seksualiteit),  ondersteund wordt: meer dan 60% van de ouders met jonge kinderen komt niet meer toe aan seks. Althans niet met elkaar, sommigen wel met zichzelf en sommigen gaan vreemd…

Relatietherapie

De show is vanuit henzelf geschreven: vooral de frustraties van mannen komen aan bod. De vrouw, meesterlijk neergezet door Veldhuis, is scherp en afhoudend en eist relatietherapie. De relatietherapeute is zweverig en erg ”eenzijdig partijdig”: Kemper krijgt er als niet luisterende echtgenoot  stevig van langs.

Erg lachen, in het pijnlijke vermoeden dat sommige collega’s  inderdaad moeite hebben met onpartijdigheid. We krijgen geregeld stellen die speciaal voor ons als duotherapeuten (man en vrouw)  kiezen, omdat één van beiden zich in een vorige relatietherapie met maar één therapeut niet gehoord voelde. Uiteraard zijn er voldoende solo-therapeuten,die dat wél goed kunnen. Maar het lijkt dus inderdaad voor te komen.

Drukte in een jong gezin

Ook de drukte van de jonge stellen komt aan de orde, de verbouwing van het huis, kortom, alle zaken die de roze wolk van het ouderschap tot een donderwolk kunnen maken.

De onderliggende boodschap van Veldhuis en Kemper is een simpele: kunnen mensen van nu er nog tegen dat het leven zo zijn beperkingen heeft? Kunnen we het dragen als we eens een keer niet gelukkig zijn? Of zoeken we meteen op de uitgebreide markt van welzijn en geluk naar pillen, therapieën en cursussen?

De markt van Welzijn en Geluk heeft inderdaad veel kaf tussen het koren. En ja, de huidige generatie is opgegroeid in een tijdperk waarin ‘the sky the limit’ was en alles maar moet kunnen. Geluk lijkt maakbaar en als je niet gelukkig bent, is dat dus je eigen schuld. En moet je op zoek naar een pil of een cursus.

De ironie druipt er vanaf bij Veldhuis en Kemper. En dat maakt het erg leuk. En herkenbaar. De show is dan ook een aanrader.

Te laat naar relatietherapie

Een te snelle gang naar relatietherapie is echter niet herkenbaar. Daar rust toch nog een taboe op. We constateren nog te vaak  dat stellen te lang hebben gewacht met in relatietherapie te gaan. Binnen relaties geldt bijna het omgekeerde: mensen  accepteren te veel en onnodig als vanzelfsprekend. Ze denken te vaak:”Hoort erbij… het gaat wel over…”. Terwijl eigenlijk niemand ooit geleerd heeft hoe je een relatie het beste kunt onderhouden…

______________________________________________________

Marike de Valk is Gestalttherapeut en geeft individuele, relatie- en gezinstherapie in Beuningen bij Nijmegen samen met haar collega Wilfried Sluys. Op haar site: https://www.mv-gestalttherapie.nl legt ze haar werkwijze uit. In haar blog (http://www.relatietherapie-nijmegen/blog/) schrijft ze over alles wat met partner- en gezinsrelaties te maken heeft. Ze geeft daar ook trainingen en lezingen over. Ze is te bereiken via het contactformulier op haar sites of via 024-6751742. Hier kun je je gratis abonneren op haar blog: abonneer op blog.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén