Worden mannen communicatiever?
Vanavond hoorde ik dat het programma Voetbal International genomineerd is voor de Televizierring. En terwijl ik dit typ, kijkt mijn eigen man naar Top Gear, ook al zo’n programma waar mannen veel met elkaar praten. Iets wat vroeger toch vooral het kenmerk van vrouwen werd genoemd.
Met verbazing kijk ik naar dat soms urenlange gepraat van mannen over voetbal en auto’s. Zouden ze echt aan het veranderen zijn, onze mannen? Zou deze trend zich doorzetten? Zou het taboe op praten voor mannen dan echt aan het verdwijnen zijn? Zou de veelgehoorde klacht ‘mijn man praat niet’ binnenkort tot het verleden behoren?1
Zelf vind ik van bovengenoemde programma’s Top Gear de leukste, omdat ik – als ik met een half oog meekijk – geniet van het enthousiasme en de kameraadschap tussen de drie mannen. Het zijn net kleine jongens die hun jongensdromen waar kunnen maken. Ze meten zich voortdurend aan elkaar, maar op een speelse manier, die nooit venijnig wordt.
In het programma Voetbal International mis ik die hartelijkheid en kameraadschap. De humor hier bestaat nogal eens uit elkaar verbaal de loef afsteken. Maar af en toe wordt er ook serieus een lans gebroken voor het mogen uiten van emoties. En wordt door de aanwezige heren eindeloos geanalyseerd en gereflecteerd over het gedrag en gevoelens van voetballers en trainers en soms ook al op die van zichzelf! 
In relatietherapie merken we dat mannen, die geleerd hebben zich met andere mannen te meten, hun eigen emoties beter kennen en ze beter kunnen hanteren. Daardoor zijn ze er niet bang voor en meestal (verbaal) communicatiever dan mannen die hun emoties slecht kennen en ze daarom vaak onderdrukken. En praten over gevoelens, omgaan met kritiek en reflecteren op je eigen gedrag zijn belangrijke vaardigheden voor een relatie.
Persoonlijk zou ik op The Voice of Holland stemmen, maar zou ik vanwege de voorbeeldwerking misschien moeten hopen dat Voetbal International de Televizierring wint?
1 Ik ben me ervan bewust dat ik hier een stereotype gebruik; stereotypen ontstaan echter niet voor niets…. Alle mannen die volgens vrouwen in hun omgeving zeer communicatief zijn (ook verbaal) zijn hier uiteraard niet bedoeld
October 11th, 2011 at 9:58 am
Nou Marike, beter VI-TV gefeteerd,
dan bijv Avondetappe van de Tourdefrance.
Waarin blanke, doorgaans hoogopgeleide, veeltalige mono´s staren op asfalt en fietsen als dwazen. Als ze zich voor camera’s verbaal onderweg met elkaar meten, kun je er nooit van opaan dat ze -helmop, grimassen, oortje-aan- zeiden wat ze achteraf beweren. Hooguit bij wie zich (fors) bezeert maar desondanks blijft koersen, komt een emo-mens naar voren.
Dan is de moment-emotie van bijv. een getergde Zidane in zijn afscheidstoernooi puurder en- achteraf althans – volledig begrepen en ‘gehumaniseerd.’ Extreem voorbeeld, ik weet het, maar – spreekt boekdelen, en scheelt hem een hoop hadiknoumaar-spijt achteraf.