Vrouwen en kritiek
Waarom vrouwen zoveel kritiek hebben en mannen er zo slecht tegen kunnen…
“”Als ik een hele muur prachtig verf en er zit één spettertje op de grond, wat denk je dat ze dan als eerste zegt?”
Het zal duidelijk zijn: hier was een man aan het woord. Verontwaardigd over de eeuwige kritiek van zijn vrouw. Die vrouw reageerde ook verontwaardigd:”Eén spettertje? Jij maakt je eigen fouten altijd kleiner dan ze zijn! Als je ze nou eens gewoon zélf toegeeft, dan hoef ik ze je niet onder de neus te wrijven.”
Het hele drama tussen man en vrouw in een notedop. Of althans een groot deel ervan. Mannen kunnen slecht tegen kritiek en westerse, hedendaagse vrouwen hebben de neiging altijd eerst het onvolmaakte benoemen… tenminste, als de verliefdheid over is. En dat levert vele, vele ruzies op en uiteindelijk enorme verwijderingen.
Zo ongeveer sinds we stemrecht hebben – ik doe maar een gok -, weten we niet meer dat mannen niet tegen kritiek kunnen en dat het soms handig is om daar rekening mee te houden… we zeggen gewoon wat ons opvalt en helaas is dat inderdaad vaak in eerste instantie het onvolmaakte.
We hechten daar zelf ook minder waarde aan dan mannen. We weten immers al lang dat we niet volmaakt zijn? Dat is ons in de loop van de eeuwen door diezelfde mannen wel onder de neus gewreven.
Maar: weten mannen dat dan niet van zichzelf? Volgens sommige mannen weten ze dat maar al te goed, maar willen ze daar niet steeds mee geconfronteerd worden. Ze ergeren zichzelf al enorm aan dat spatje, dus waarom moet dat nog een keer hardop gezegd worden?
Tja, waarom eigenlijk? Omdat we niet zo hard geloven dat mannen hun eigen fouten inzien? Omdat we niet zo’n hoge pet ophebben van hun zelfreflectie? (Laatst gehoord: testosteron blokkeert dat gedeelte in de hersenen waar zelfreflectie plaatsvindt…)
Als een man zelf begint met welgemeende excuses zijn vrouwen vaak de eerste om de fout te relativeren. Als hij echter bij voorbaat zelf al begint met relativeren of – erger nog – ontkennen… dan berg je! Want dan ontstaat er bij vrouwen een raar soort kortsluiting. Dan zal en moet ”de fout” benoemd en erkend worden. Want we zijn toch niet gek!
Of toch wel?
February 23rd, 2012 at 8:47 am
Mijn ervaring is dat veel vrouwen niet goed tegen kritiek kunnen, zowel in liefdesrelaties als in werksituaties. Ook focussen ze te sterk op de verpakking van de feedback. Hierdoor benutten ze leerkansen niet ten volle en worden ze niet op topposities aangenomen waar rauwe en directe feedback interacties functioneel zijn.