Vertellen of niet?

Bij veel stellen, die wij zien, komen de relatieproblemen aan het licht doordat één van beide partners verliefd wordt op een ander. Lang niet altijd vertelt de verliefde partner thuis wat er aan de hand is. En zeker niet als ze er ondanks hun verliefdheid niet voor kiezen om hun vaste relatie op te geven.

Zo ook bij een vrouw, die ik laatst zag. Zij was verliefd geworden op een ander. In het begin had ze het gevoel dat ze op wolken liep en alles door een roze bril zag. Hij was ook erg gecharmeerd van haar. Ook hij was getrouwd. Na een paar stiekeme afspraken kregen ze beiden moeite met de situatie. Het leiden van een dubbelleven kostte hen veel energie en ze kregen beiden gewetensproblemen. Dus besloten ze om elkaar niet meer te zien.

Ze had het er erg moeilijk mee. Ze sliep slecht, at weinig en werd erg mager. Toch wou ze het haar man niet vertellen. Ze wou hem niet kwetsen en ze wou ook niet zijn vertrouwen verliezen. Hij zag wel aan haar dat er wat was, maar ze had het op stress op het werk gegooid.

Ze kwam bij mij, omdat ze steeds meer lichamelijke klachten kreeg en niet meer wist wat ze nu moest. De verliefdheid was wel verminderd, maar ze voelde zich moe en futloos. Het gevoel voor haar man leek weg, de kinderen kon ze niet goed aandacht geven. Ze voelde zich hopeloos ongelukkig.

In ons gesprek kwam ze erachter dat ze eigenlijk vooral veel behoefte had aan contact en intimiteit. Aan gesprekken over dingen die wat verder gingen dan de schoolprestaties van de kinderen en de nieuwe auto van de overburen. Daar was in de relatie met haar man geleidelijk aan steeds minder aandacht voor gekomen. Waar ze vroeger alles met elkaar deelden, leken ze nu langs elkaar heen te leven en zich te laten leiden door de waan van de dag. Ze voelde zich eenzaam.

Al pratend realiseerde ze zich dat zij eigenlijk zelf nu ook niet met hem deelde, wat haar het grootste deel van de dag bezig hield. Dat ze hem niet vertelde wat ze miste, niet met hem deelde hoeveel verdriet ze had. Natuurlijk zou hij schrikken, misschien boos zijn. Maar zo doorgaan leek ook geen optie meer…

Een week later belde ze op. Ze had met haar man gepraat. Ze had niet alle details verteld, maar wel het meest essentiële. Hij was erg geschrokken, maar ook wel erg blij met haar keuze. Het was een emotionele en heftige week geweest. Haar gevoel voor hem was niet helemaal terug, maar er leek wel wat opening in te zitten. En bovendien was ze nu veel rustiger. Het begin was gemaakt…

(Elke gelijkenis berust op toeval dan wel op het feit, dat veel mensen dezelfde ervaringen delen…)

Klik hier voor informatie over onze relatietherapie in Beuningen bij Nijmegen en hier voor onze relatietherapie in Zuidoostbeemster bij Purmerend, vlakbij Amsterdam.

 

Leave a Reply