Scheiden of blijven (1)
Veel stellen komen in relatietherapie met die vraag: kunnen we elkaar nog terugvinden, is het vertrouwen nog te herstellen, de liefde terug te vinden of gaan we uit elkaar?
Een antwoord op deze vraag is nooit te geven door ons als relatietherapeuten. We kunnen partners alleen helpen in hun zoektocht om dat antwoord te vinden. En het vinden van het echte antwoord vraagt lef. Lef, moed om lastige feiten onder ogen te zien.
Zo zijn er heel wat partners, die altijd hebben gezegd: ”Als mijn man/vrouw vreemd gaat, dan is dáár het gat van de deur!” Ze zijn ervan overtuigd dat vreemdgaan ”the limit” is. Maar op het moment dat de situatie zich inderdaad aandient, ontdekken ze tot hun ontsteltenis dat ze, naast alle schrik, woede, pijn en vernedering ook nog diepweg iets anders voelen: dat ze hun partner eigenlijk niet kwijt willen, maar van de andere kant ook niet weten of en hoe ze met hem/haar verder kunnen leven. Ze belanden in een heftige en uitputtende innerlijke strijd.
En deze innerlijke strijd kan naar aanleiding van allerlei gebeurtenissen ontstaan. De innerlijke strijd komt niet alleen voor na vreemdgaan, maar ook n.a.v. allerlei andere situaties, die je heftig raken. Eigenlijk is het een strijd tussen de liefde enerzijds en een heel palet aan beelden, verwachtingen, waarden en normen anderzijds. Want mag je van jezelf nog houden van iemand, die jou belazerd heeft? Die verslaafd raakt? Die geweld gebruikt? Die op welke grote of kleine manier dan ook voortdurend lijnrecht tegen jouw waarden en normen ingaat, tegen je gevoel van rechtvaardigheid, tegen je ethiek?
Hoe lang kun je doorgaan met over je hart strijken, geloven dat het naders zal worden? Word je op den duur niet een karikatuur van jezelf? Wanneer is de maat vol? Blijf je wel trouw aan jezelf als je dan toch nog bij je partner blijft? En hoe is dat voor de kinderen, welk voorbeeld geef jij, welk voorbeeld geeft een partner die steeds in de fout gaat? Kun je dat verantwoorden aan jezelf? En aan je kinderen?
Er zitten zeer veel kanten aan deze zaak. Maar wat betreft de liefde is het simpel: het feit dat je je boos, gekwetst, verraden etc voelt, betekent dat er liefde in het spel is. Deze gevoelens zijn immers de keerzijde van de medaille die ”liefde” heet. De keerzijde van de kant met blijdschap, het vertrouwen, het geluk.
Het is daarom om te beginnen belangrijk om je liefde te erkennen. Hoe je er ook van baalt: je houdt van die man of vrouw en daarom heb je zo’n last van wat er gebeurt of gebeurd is.
Het is niet eenvoudig om die liefde te erkennen. Je hebt je daar immers van afgesloten om die pijn of dat verdriet maar niet te hoeven voelen. Maar door een muur te bouwen of je zelf te harnassen, doe je jezelf óók pijn. Een harnas beschermt je wel tegen de pijn van buiten, maar het schaaft aan de binnenkant….
Je hechting aan je partner gaat vaak veel verder dan je misschien op dat moment denkt. Net zoals je van je kind blijft houden als die iets uithaalt, wat niet door jouw beugel kan, blijkt ook de partnerliefde vaak erg sterk. Daarmee is nog niet het antwoord gegeven op scheiden of blijven; soms is scheiden de oplossing ook al houd je nog van je partner, bv in situaties waar geweld niet te stoppen blijkt. Maar voor het aangaan van het zoekproces naar het juiste antwoord op de vraag: ”Scheiden of blijven?” is de eerste stap dat je allebei werkt aan het toelaten van àl je gevoelens, en dus niet alleen de negatieve. Al dan niet met behulp van relatietherapie.
Wordt vervolgd.