Vandaag moest ik opeens weer denken aan wat een goede vriend en collega jaren geleden tegen mij zei. Ik vertelde hem over de regelmatige strijd tussen mijn man en onze puberende zoon en ik nam het daarbij op voor mijn zoon. `Blijf er tussenuit´, zei die vriend. `Anders maak je een watje van hem´. Ik keek hem stomverbaasd en niet begrijpend aan. `Je zoon moet dit soort strijdjes zelf oplossen met zijn vader. Daar wordt hij man van´, herhaalde hij. `Moeders denken altijd maar dat ze hun zonen moeten beschermen, en ontnemen daarmee hun zonen de mogelijkheid om hun kracht te meten met hun vader´.  Ik heb zijn advies ter harte genomen en mijn zonen zijn stevige, volwassen mannen geworden met een prima relatie met hun vader.

Van de week had ik een echtpaar, waar hetzelfde probleem een rol speelde: moeder nam het voortdurend op voor zoonlief. Deze maakte daar dankbaar gebruik van en liet in feite zijn moeder de hete kolen voor hem uit het vuur halen. Haar man was het daar absoluut niet mee eens. Maar niet alleen vanwege de opvoeding. Hij voelde zich ook tekort gedaan en buitengesloten. Zijn vrouw trok in zijn beleving vaak één lijn met de kinderen tégen hem! Hij had er veel last van dat zij hem afviel waar de zoon bij was. 

De vrouw kon ter plekke nóg boos worden over de situatie. Met vlammende ogen ging ze tegen haar man tekeer,  ze was als een tijgerin die haar welp verdedigde…  toen we dat tegen haar zeiden, keek ze net zo verbaasd als ik vroeger. Het lijkt immers zo’n logische en terechte actie: je kind wordt aangevallen en je verdedigt hem. Ook al is hij 15 of 25, voor een moeder is haar kind altijd haar kind. Dat je daarmee zowel je kind als je man niet altijd recht doet, leer je in geen enkel schoolboekje.

Toen ze zich dat realiseerde, kon ze haar man begrijpen. Samen spraken we af, dat ze voorlopig wekelijks op een vaste tijd met elkaar over de kinderen en hun verschillen in de opvoeding gaan praten. Zonder dat de kinderen erbij zijn!

Klik hier voor informatie over onze relatietherapie in Beuningen bij Nijmegen en hier voor onze relatietherapie in Zuidoostbeemster bij Purmenredn, vlakbij Amsterdam.

Op mijn vrije zaterdagmiddag zit ik in de zon te genieten van mijn rust. Opeens moet ik weer denken aan dat jonge stel, met wie we vorige week een intake hadden. Ze zochten hulp, omdat ze alleen nog maar ruzie met elkaar leken te hebben. Ze wilden wel graag met elkaar verder, maar ze hadden niet het gevoel er zelf nog uit te komen. Het liep echt de spuigaten uit, geen woord konden ze meer rustig met elkaar wisselen. Een daverende ruzie in het bijzijn van de kinderen had een paar weken daarvoor de doorslag gegeven om toch maar zich aan te melden voor relatietherapie. Hoewel ”hij” het niet zo had op therapeuten…

We vroegen naar hun situatie: twee kinderen van 2 en 4 jaar; beiden een drukke baan: zij 4 dagen in de week, hij 5 dagen. Opa en oma van beide kanten pasten elk 1 dag per week op en bleven dan ook mee-eten. Verder gingen de kinderen 2 dagen naar het kinderdagverblijf. Ze hadden een druk sociaal leven, zeker in de carnavalstijd. Ze zagen elkaar nauwelijks en als ze elkaar zagen, was het ruzie. Vrijen deden ze eigenlijk al een tijd niet meer. De laatste keer was tijdens de grote vakantie. Het kwam er gewoon niet van: de kinderen werden vaak wakker ‘s nachts en hij moest er altijd vroeg uit. En bovendien had zij er ook geen zin in als ze boos was.  Ze waren 2 jaar geleden verhuisd, vlak voor de geboorte van de 2e.  “Zijn jullie soms ook aan het verbouwen?”, vroeg één van ons. Ze knikten bevestigend: inderdaad, ze waren aan het verbouwen en dat viel bar tegen…

We keken elkaar aan: alle risicofactoren waren vertegenwoordigd. Kinderen, die onrustig slapen; een duur huis; een verbouwing, die zoveel kost, dat beiden er hard voor moeten werken; veeleisende banen.

We zien en horen het telkens weer: alle factoren, die het leven zo mooi kunnen maken, kunnen het ook vergallen. Een relatie, kinderen, banen, het runnen van een huishouden en het bijhouden van een  sociaal netwerk kosten immers ongelooflijk veel tijd en energie.

Het gaat economisch gezien goed in Nederland. Jonge stellen hebben veel luxe. Het ontbreekt hen eigenlijk maar aan één ding: de rust om er samen van te genieten…

Klik hier voor informatie over onze relatietherapie in Beuningen bij Nijmegen en hier voor onze locatie in Zuidoostbeemster bij Purmerend (slechts 20 minuten van Amsterdam).